Πριγκηπόννησα – Η Αντιγόνη αποτελεί το 3ο σε έκταση νησί

Η Αντιγόνη αποτελεί το 3ο σε έκταση νησί. Το όνομά της το οφείλει στο Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κάστρο και έδωσε στο νησί το όνομα του πατέρα του, Αντίγονου του Μονόφθαλμου.

Το 1545 και το 1641 περιηγητές περιγράφουν τον όμορφο παραθαλάσσιο οικισμό του νησιού, με τα γραφικά σπιτάκια, τα γύρω αμπέλια, περιβόλια και πηγάδια. Τον κατοικούσαν εύποροι Ρωμιοί ρεΐζηδες και καραβοκύρηδες.

Το 19ο αιώνα η Αντιγόνη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη αφού εξελίχθηκε σε θέρετρο διακοπών των εύπορων Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης.

Η παρουσία των Ρωμιών άρχισε να λιγοστεύει από τη δεκαετία 1960-70, ύστερα από τις ανασφαλείς συνθήκες που επικράτησαν για τον ελληνισμό της Τουρκίας.

Σήμερα έχει ωραίες επαύλεις και περίπου 800 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι πολλαπλασιάζονται το καλοκαίρι. Στο νησί ζουν πολλοί Εβραίοι και Έλληνες. Υπαρχει μια μικρή ελληνική κοινότητα,με ποικιλη δράση,που όμως πολλάπλασιάζεται το καλοκαίρι.Οι μόνιμοι Έλληνες κάτοικοι φτάνουν τους 80 συντηρώντας δύο εκκλησίες:

-Τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου

-Τον Κοιμητηριακό Ναό του Προφήτη Ηλία

Στο νησί δεν υπάρχει ελληνικό εκπαιδευτήριο κι οι μαθητές εξυπηρετούνται απο το Ελληνικό Εκπαιδευτήριο στην Πρίγκηπο.

Στο νησί υπάρχουν 2 μονές.

Στο κέντρο του νησιού υπάρχει οροπέδιο ύψους 170 μ., στο οποίο παλιότερα ορθωνόταν η εντυπωσιακή Μονή Θεοκορυφώτου, κτισμένη τον 9ο αιώνα. Το 1630 με διαταγή του Σουλτάνου βομβαρδίστηκε και το 1869 ο Χουρμούζιος Τριανταφύλλου έκτισε από τα απομεινάρια της μονής και στη θέση του παλιού καθολικού της, το μικρό ναό του Σωτήρος που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Υπάρχει και δεύτερο μοναστήρι του Αγ.Γεωργίου “Καρύπη”, χτισμένο σε ειδυλλιακή τοποθεσία.Το σημερινό βαρύ πέτρινο κτίριο της μονής είναι κτίσμα του 19ου αιώνα. Η μονή υπάρχει ακόμα και στο καθολικό της συγκεντρώνονται πλήθος προσκυνητές, όχι μόνο χριστιανοί αλλά και μουσουλμάνοι.